ruhum sonbahara uyandı bu sabah

Merhaba.

Bugün izin almadan bir suç işleyeceğim!

Bir şairin şiirini çalacağım ondan habersiz hem de.

Çünkü çok ama çok sevdim kaleminden döküleni.

Tutamadım kendimi.

Kızacak belki bana, izin vermeyecek kaldır diyecek...

Bir nefeslik de olsa dursa olmaz mı?

Bilmem olur mu ki?

Sonbaharı aşka katıp kelimeleri bu oyuna alet eden bir şiir benim kalbimden uzak kalamazdı.

Ruhundan döküleni o kadar çok sevdim ki ben de kendi ruhumdan bir tutam katmak istedim.

Tadını bozmaz umarım.

Ne de olsa Sef'in Spesiyali!

“ruhum sonbahara uyandı bu sabah

gözlerim ise yalnızlığa

ellerim sensizliğe

ruhum sonbahara uyandı bu sabah

özledim bakışını

tutmadım gözyaşımı, tutamadım da

ruhum sonbahara uyandı bu sabah

özledim

öyle böyle değil hem de

Kasım’ı bahane ettim

yatağın sol tarafı çok soğuktu

tutmadım gözyaşımı, tutamadım da

iyi ki tanımışım dedim

iyi ki karıştırmışım seni ruhuma

ruhum sonbahara uyandı bu sabah

ve bir hayal kurdum

iki tarafı ağaçlı bir yol düşledim

birkaç eski bank

yerde sarı, kahverengi, turuncu, mor ve bordo yapraklar

geçtim oturdum bir banka

yalnız başına oturduğun zaman hemen senin yanı başına

sonbahar asılıydı havada

lakin bir tek şey hariç

sen ve o kırmızı rujun

canlılıktı, hayaldi, hayattı

gerçek olamayacak kadar güzel yaşamın alıntısıydı dudaklarında

hayalimi bir türlü bitiremedim

yarım kalıverdi öylece

bana döndüğün ve adımı sorduğun o anda

ruhum sonbahara uyandı işte

ellerim ellerini aradı

başucumda resmini

dudaklarında bizi aradı

tadını ve kokunu aradı

son kez ruhum sonbahara uyandı bu sabah

dolaştık sokaklarda öyle anlamsızca

sonbaharda lunapark

iki el de tavla, sana hep yenilsem de inadına

biraz gramofon gıcırtısı

daktiloda bir şiir

gün batımında bir vapur

elde simit, havada güvercin ve avuçta sıcacık bir çay

eee bir de adalar…

vakit geldi oturduk Kadıköy'e

biraz hayal kahvesi içtik

ruhum sonsuzluğa uyandı bu sabah

yanımda sen

gözlerimde göz bebeğinin ışıltısı

kalp atışımda nefesinin hızı

seni tarifsiz özledim

bir resimdi her film karesi

iyi ki uğramışsın hayatıma

ruhum kayboldu sonbahar yapraklarında

kalıverdi öylece

durdu dünya

ve sonra...

yudum yudum biraz

son durağa gelmiştik oysa

sonsuzluğun içindeki sonbahara”

S. Mustafa

Sanatçının eserine el uzatmak düşmez,

arsızca güzelse kaleme söz geçirmek elden gelmez!